Boeren in de Paulina: akkerbouwer Ivo Haartsen strijdbaar
Algemeen 1.164 keer gelezenBIERVLIET - Veel heb je niet in de hand als akkerbouwer zoals veranderende regels, marktprijzen en het weer, maar je raakt eraan gewend. Soms komen er dingen op je pad van een héél andere orde die alles op z’n kop zetten.
De boerderij van Ivo Haartsen en Corien Dekker staat in de Paulinapolder in Biervliet, tweehonderd meter van de Scheldedijk. Het bericht op 11 september 2024 over de mogelijke komst van twee kerncentrales naar de Paulina viel de Biervlietse akkerbouwer en zijn collega’s uit de polder rauw op hun dak. In de kamerbrief van Sophie Hermans meldde de minister dat er meerdere vestigingslocaties werden onderzocht, waaronder Borsele en de Paulinapolder. Kiest het kabinet voor de optie Biervliet, heeft dat grote consequenties. Hun boerderij zal dan worden gesloopt, weet Ivo Haartsen. Daar bovenop komt het plan om in de Paulinapolder een 380 kV hoogspanningsstation te bouwen, door Haartsen omschreven als ‘een stopcontact voor de industrie’.
Zich als een mak schaap neerleggen bij die ontwikkelingen ligt niet in zijn aard. Ook collega-boeren roeren zich. De dorpsraad in Biervliet is eveneens kritisch. Verontruste Zeeuws-Vlamingen hebben zich inmiddels verenigd in ‘Terneuzen tot de Kern’.
Ivo Haartsen vindt kennis van zaken essentieel om met argumenten de strijd aan te gaan. Hij speurt internet af, worstelt dikke rapporten door en bezoekt openbare bijeenkomsten. “Ik ben niet tegen kernenergie, wel tegen een kerncentrale bovenop onze boerderij. Hier is de grote stroomvraag ook niet. De enige reden dat ze hem hier willen zetten is omdat er weinig mensen last van hebben.”
Kiest het kabinet in september voor de Paulinapolder zullen de gevolgen groot zijn, voorspelt de akkerbouwer. “Misschien zijn koeltorens nodig, dingen van 200 meter hoog. De bouw van de centrales kost vele jaren, de oplevering is eind jaren dertig gepland. Er zullen duizenden mensen aan werken. Beeld je dat eens in.” Een breed samengestelde adviesgroep uit de regio presenteerde onlangs een lijvig rapport daarover. Ivo Haartsen wijst naar het oorlogsmonument op de dijk. “In ‘44 zetten de geallieerden daar de aanval in op West-Zeeuws-Vlaanderen. Onze boerderij werd compleet kapot geschoten.” Hij kan het bijna niet geloven maar nu hangt er opnieuw een donkere wolk boven zijn geliefde Paulina.
