Column Veronique Vervaet: Onkruid wieden? Laat het los!
Algemeen 101 keer gelezenEen tijdje geleden was ik bij een lezing van Lodewijk Hoekstra over biodiversiteit. Hij is onder meer bekend van het programma eigen huis & tuin, waar deze tuinman destijds vooral strakke tuintjes aanlegde met gazonnetjes, waarbij het leek of bij de finishing touch een nagelschaartjes was gebruikt. Hoe anders is zijn missie nu, anno 2026.
Zo legde hij uit waarom het van belang is om tuintegels te vervangen voor groen, het zogenoemde “tegelwippen”. Lodewijk vond het erg grappig dat hij juist zijn verhaal over vergroening stond te vertellen in Hulst. Voor de mensen zonder groene vingers: Hulst is naast ons mooi historisch stadje ook een groenblijvende struik. Door zijn mooie rode bessen, zeer decoratief in kerststukjes.
Met enige humor probeerde hij ons bewust te maken van het “netheidcomplex”. We willen dat onze tuinen er zo netjes mogelijk uitzien, zonder onkruid en met geveegde paden. Liefst met op kleur geordende borders van hoog naar laag. Alsof je een glossy tuinblad open slaat of in een tuincentrum loopt. Volgens de ervaren tuinman bestaat er geen onkruid en moeten we de controle die we willen hebben over onze tuinen loslaten. Wat zou het mooi zijn als we zijn gedachtegang en visie zouden overnemen. De verscheidenheid van planten trekt meer vogeltjes, insecten en vlinders aan. Ook egeltjes zijn dol op een rommelige tuin. Uiteindelijk heeft het een positief effect op de voedselketen, waar mens en dier bij gebaat is.
Als ik de volgende dag in mijn tuin aan het werk ben, voel ik me bijna schuldig als ik een paardenbloem uitsteek en de rode klaver van tussen de bestrating pluk. Ik probeer me voor te stellen hoe de tuin komende zomer eruit komt te zien, als ik de adviezen opvolg en de natuur zijn gang laat gaan.
Het idee van relaxen in een hangmat met een koel drankje spreekt me stiekem toch ook wel aan, maar dan wel met de ogen dicht zodat ik de ontstane chaos in de tuin niet zie.
Veronique Vervaet
