Achter de voordeur van: Tiny Duysserinck

OOSTBURG - Na drieëndertig jaar in IJzendijk gewoond te hebben, besloot ze naar Oostburg te verhuizen. Tiny Duysserinck heeft er geen moment spijt van gehad. „Ik wilde een plek met voorzieningen. Dat heeft Oostburg. Het heeft een ziekenhuis. Het heeft het Ledeltheater: je kunt naar de film, of een theatervoorstelling. Je kunt een terrasje pakken. En de winkels zijn dichtbij, hè! Ik ga naar de Jumbo, laad mijn kar vol, steek over, laad ‘m uit en breng ‘m terug. Niks geen gedoe. Ideaal.”

door Inge Verschuren 

Tiny woont tegenover de Jumbo, in een ruim driekamerappartement op de begane grond. Vanuit haar woonkamer en keuken heeft ze mooi zicht op alle levendigheid aan de overkant. „Daar zit de Jumbo, ernaast een schooltje, daar de Lidl. Het is leuk om beweging te zien. De bewoners voor mij hadden shutters voor de ramen, maar dan zie je niets meer. Ik heb deze plisségordijnen laten hangen. Dan kun je gewoon naar buiten kijken, zonder inkijk. Door alle ramen is het lekker licht in huis. Met evenementen zit je op de eerste rang. Bij het fietsevenement de Renewi Tour zit ik eersteklas in m’n tuintje met een kopje koffie, terwijl anderen zich verdringen langs het parcours. Ook de lichtjestour met de verlichte tractors heb ik vanachter het raam in een warme kamer kunnen gadeslaan, terwijl anderen koukleumend langs de straat stonden.” Haar woning aan de Gobiusstraat 2 is makkelijk herkenbaar. Het bevindt zich in en aan het achterste deel van het oude belastingkantoor, bij de Oostburgers welbekend. De vormgeving van de woonkamer in de aanbouw is verrassend. Een schuine zijde met daarin een raampartij biedt nog meer zicht naar buiten. De knusse hoek die daarmee gecreëerd wordt, is een plus voor ruimte en gezelligheid. Deze had Tiny achteraf goed kunnen gebruiken voor de boekenverzameling die ze voorheen had. „Nu lees ik alles op mijn e-reader, maar eerst had ik veel boeken. Die heb ik allemaal weggedaan toen ik wist dat ik naar een appartement zou gaan verhuizen. Dat vind ik wel jammer. Het had niet gehoeven, het is hier zo groot. Er had daar om het hoekje makkelijk een boekenkast kunnen staan.”

Direct gecharmeerd

De ruimte sprak Tiny direct aan toen ze de woning kwam bezichtigen. „Ik had plannen om te gaan verhuizen en gezien mijn leeftijd zou een appartement misschien toch verstandig zijn. Dan ga je kijken, maar dat viel tegen. Of ze waren heel duur, of ze waren klein en donker ook nog soms. Toen kwam ik hier. Ik stap de hal in; heel groot en ruim. De keuken, apart. Heerlijk. 

Je kan er koken en ook eten. De extra slaapkamer was perfect. Die kon ik goed gebruiken voor logés. De badkamer, daar was ik helemaal weg van. Ben ik nog. Zo mooi, met die muren met marmer, en een ligbad erbij. De kamer ook. Ik heb best veel kleinkinderen. Als iedereen komt, dan past het hier gewoon. Met Kerst ook, als ze allemaal komen eten. In ons huis in IJzendijke, waar ik vandaan kom, ging dat niet eens. Daar moest ik alles verbouwen”, vertelt Tiny met een lach.

Alles bij de hand

Ze woont er nu precies twee jaar. „Ik voelde me gelijk thuis. Eerlijk is eerlijk, je hebt hier alles wat je nodig hebt in de buurt. Hiernaast zit de tandarts, aan de voorkant een nagelstudio. Een paar honderd meter verderop zit een kapper. Sporten kan overal. Er is een zwembad, fitness. Je hebt veel natuurgebiedjes dichtbij. Je pakt de fiets en je bent in de Sophiapolder en De Blikken. Er zitten heel veel watervogels, daar kan ik echt van genieten. Ook zijn er bosjes in de buurt, zoals het Knokkertbos. Dat is hier niet zo ver vandaan. Is ook heerlijk om daar met de hond te lopen. Op vijf minuten te voet heb je het Groote Gat. In de zomer als het lekker weer is, wandel ik er wel eens heen. Daar staan allemaal bankjes. Je kunt er heerlijk zitten, in de natuur. Dat is zo leuk hier: je hebt rust en reuring, allebei. Op woensdag is het markt, dat is gezellig. Je komt dan eens een ander tegen. Ik woon nog niet zo lang in Oostburg, maar inmiddels ken ik al veel mensen. Eerst dacht ik wel ‘oei, gaan wonen in de vreemde’. Maar als je sociaal contact wilt, is het een voordeel dat je beneden zit. Mensen lopen hier voorbij en je maakt een praatje. Toch val ik niet op als ik ’s zomers in de tuin zit. Ik zit dan lekker in het hoekje achter het groen begroeide hek met bloembakken. Mijn hond zorgt wel voor de meeste aanspraak.”

Voordelen te over

Tiny’s hond is hoofdreden voor de beslissing toch alweer te verhuizen. „Ik wil mijn hond graag overdag in de tuin laten lopen”, legt ze uit. „Eigenlijk is dit appartement te vroeg gekomen voor mij. Ik ben nog te goed, ik kan niet stilzitten. Daarom wil ik toch graag nog een eengezinswoning.” Ja, Tiny is met haar 72 nog heel actief. Een jaar geleden werd ze secretaris in het bestuur van de Vereniging voor Eigenaren van het appartementencomplex. „Een financieel gezonde vereniging. We zijn veel dingen aan het opknappen. Aan het leien dak is wat vernieuwing gedaan en van het jaar wordt er geverfd. Voor ik in dit appartement kwam, is er een nieuw dak op gegaan, in 2022. Daar heb je dus even geen omkijken naar.” Hetzelfde geldt voor de cv-ketel. „Mijn cv moest vervangen. Eind 2024 is er een nieuwe geïnstalleerd. Dat was heel wat, want de verwarmingsruimte zit onder twee andere appartementen. Ik

moest wel even wennen aan die nieuwe situatie. Je wilt dat even doen, maar zo werkt dat niet. De rookgasafvoer moest namelijk ook vernieuwd. In plaats van ‘dat doe ik even’ was daar heel wat overleg voor nodig. Het is heel duur, als je door drie appartementen moet. Fijn voor de koper, dat dit al gedaan is. Er zit ook een nieuwe koelkast in de keuken. Die erin zat ging kapot toen ik hier pas woonde. En de thermostaatkraan aan het bad is net nieuw.” De Vereniging voor Eigenaren heeft echt voordelen, vindt Tiny. „Die heeft een actief bestuur met korte lijntjes en rustige, vriendelijke medebewoners. Je hebt geen zorgen meer om onderhoud. Geen opstalverzekering of glasverzekering. De ramen worden gezeemd, je hoeft geen vuilnisbakken buiten te zetten. Dat zit allemaal in de VvE-bijdrage. Hier wonen heeft veel voordelen.”

Levensloopbestendig wonen

Appartementencomplex Osborch werd in 1953 gebouwd als rijkskantorengebouw. Vanaf 2003 biedt het plaats aan 5 commerciële ruimtes en 13 appartementen. Het royale driekamerappartement aan de Gobiusstraat 2 kenmerkt zich door ruimte, licht en comfort. De eigen voordeur aan de straat doet vermoeden dat de woning op zichzelf staat, maar toch biedt het de voordelen van een appartementencomplex. Alles gelijkvloers, een royale woonkamer met grote raampartijen, aparte leefkeuken, twee slaapkamers, ruime nette badkamer en bergruimte maken dit appartement een comfortabele leefplek waar je lang van kunt genieten. Verder beschikt het over een extra eigen berging en overdekte parkeerplaats op eigen terrein. www.kindtenbiesbroeck.nl