Het verhaal van Pistol Packin’ Mama leest als een filmscenario
Algemeen 92 keer gelezenIJZENDIJKE - Een perceel met graszaad in de Sint-Pieterspolder, tussen IJzendijke en Biervliet. Hier moet het bijna 83 jaar geleden gebeurd zijn, beseft Robert Harper (68), uitkijkend over het veld. Op vrijdag 5 november 1943 crashte een Amerikaanse bommenwerper van het type B-17 op de akker aan de Polderstraat. Zijn vader, George W. Harper, maakte deel uit van een tienkoppige bemanning van het vliegtuig. Harper was radiotelegrafist.
De Duitsers maakten de bemanning krijgsgevangen. Wat de acht Amerikanen, twee bemanningsleden overleefden hun parachutesprong niet, daarna meemaakten leest als een scenario. Maar het is geen film. Een gedurfde ontsnappingspoging in de trein, het verblijf in kampen onder zeer erbarmelijke omstandigheden, dodenmarsen. Wonder boven wonder keerden alle acht na de capitulatie van Duitsland in 1945 heelhuids terug naar de States. Later, in 1992, zagen vijf van hen nog eens de plek waar het gruwelijk misging, de Sint-Pieterspolder. Het is aan Tonny van Kemseke te danken dat het verhaal van de Pistol Packin’ Mama bewaard is gebleven. De auteur uit Hulst heeft interesse in de oorlog en dan speciaal de B-17 bommenwerper. Intensief speurwerk leverde massa’s materiaal op. Het is verwerkt in een levendig geschreven, rijk geïllustreerd boek dat in 2020 uitkwam.
Robert Harper, directeur van de Banjul American International School in Gambia, was van kinds af aan gebiologeerd door de oorlogsavonturen van zijn vader vertelt hij. Veel kon hij hem niet vragen: Robert was 8 toen George Harper, de radiotelegrafist van de Pistol Packin’ Mama, overleed aan kanker. Gelukkig had deze zijn herinneringen aan de oorlog op papier gezet. Eerder bezocht hij Polen, waar zijn vader krijgsgevangen zat en aan het eind van de oorlog een dodenmars overleefde. Via een mailtje aan museum Het Bolwerk kwam de Amerikaan in contact met Stichting IJzendijke Bevrijd. Bij de ontvangst waren twee IJzendijkenaren op leeftijd uitgenodigd, Willem Verplanke en Herman Hamelijnck, die zich de gebeurtenissen van toen nog heel goed konden herinneren.
Tijdens een aanvalsmissie op Gelsenkirchen werd de Pistol Packin’ Mama flink geraakt door Duits afweergeschut. De piloot Roy M. Walker verloor op de terugweg naar Engeland steeds meer hoogte. Het vliegtuig crashte bij IJzendijke. De bemanning, jonge twintigers, was niet bang aangelegd en hoopte te ontsnappen nadat ze waren gevangen genomen. In de trein naar Amsterdam zagen ze hun kans schoon. Don Naughton was de bedenker van het ontsnappingsplan, hij had als tiener leren boksen. Op een teken van hem ontstond er tumult waar zes van hen van wisten te profiteren. Het was nu ieder voor zich. Drie bemanningsleden werden direct gevat, twee werden later opgepakt in Parijs, slechts een wist via Spanje, met hulp van het verzet, Engeland te bereiken. De krijgsgevangen gemaakte George Harper, gewond geraakt in IJzendijke, hield ondanks de ontberingen in gevangenschap de moed erin. (PV)
