Bietencampagne: Willemijn Dekker weet van aanpakken!
Algemeen 1.218 keer gelezenSCHOONDIJKE – In een ijzeren ritme rijden de chauffeurs die bieten vervoeren naar de suikerfabriek van Cosun in het Brabantse Dinteloord heen en weer. Het werk gaat dag en nacht door. Willemijn Dekker is met haar 22 jaar één van de jongste bietenchauffeurs.
De Schoondijkse is aan haar tweede campagne bezig. Die begon in september en eindigt medio januari. Veel vrij heeft ze niet in deze maanden. Daar staat een uitdagende job tegenover. Je moet het maar durven, met een grote truck, geladen met 37 ton bieten, over smalle polderwegen en vervolgens over de snelweg richting de fabriek in Dinteloord.
Willemijn kent de wereld van de landbouw van huis uit: haar ouders hebben in Schoondijke een gemengd bedrijf annex boerderijwinkel. Al jong wist ze wat ze wilde: de weg ernaar toe liep via Scalda Groen in Goes. Met de BOL-opleiding ‘Vakexpert Teelt en Groene Technologie’ en BBL-opleiding ‘Veehouderij’ op zak had ze voldoende bagage om aan de slag te gaan. Willemijn is zzp’er en dat bevalt goed. Met het behalen van het vrachtwagenrijbewijs verzekerde de jonge West-Zeeuws-Vlaamse zich jaarlijks van vier maanden werk als truckchauffeur. In deze campagne rijdt ze met een Volvo-truck van Beeke Transport. Voor zo’n job moet je durf hebben. “Het is best pittig, zo’n bietencampagne. Ik rij vooral overdag maar af en toe ook ‘s nachts.” De omschakeling van dag- naar nachtritme wordt door menigeen als lastig ervaren. Willemijn heeft er, zegt ze, niet zoveel moeite mee. Ook buiten de bietencampagne is er voldoende werkaanbod. In de landbouw zijn helpende handen hard nodig, weet ze.
Tweede thuis
Willemijn rijdt in een uit de kluiten gewassen Volvo-truck. De cabine is deze maanden haar tweede thuis. Voor onderweg neemt ze brood mee van huis. “Ik heb een koffiezetapparaat mee, zodat ik altijd een vers bakje kan zetten.” De chauffeurs moeten goed kunnen manoeuvreren. De polderwegen zijn niet breed, de slootkanten, zeker in deze tijd, drassig. Kraanmachinisten zoals Hans Casteleijn, werkzaam bij loonbedrijf Brasser en van de Sluis, vullen de laadbak snel met een verse lading bieten. Willemijn: “Het totaalgewicht luistert nauw. Ik kan in de cabine zien hoever de bak vol zit.”
De chauffeurs krijgen in de briefing een aanrijroute op. Daarmee wordt voorkomen dat twee vrachtwagens elkaar tegenkomen op een smalle polderweg. “Want dan heb je een probleem”, lacht de Schoondijkse zzp’er.
In de nachtelijke uren is het stil buiten, maar niet in de cabine van Willemijn. Raam open voor de frisse lucht en heerlijke Hollandse hits houden haar alert op de weg. Een eenzaam beroep? Nee, Willemijn vindt van niet. Het wereldje van de bietenchauffeurs is er een van ons kent ons. De route naar de fabriek in Dinteloord kan ze inmiddels dromen. Met drie ritten zit de werkdag erop, daarna is het opladen voor de volgende. (PV)
