VIJF VRAGEN AAN........ marathonloopster Ingrid IJsebaert

HULST - Ingrid IJsebaert - van Immerseel is een geboren en getogen Hulstenaar die haar hart altijd in Zeeuws-Vlaanderen heeft gehouden. 58 jaar geleden zag ze het levenslicht in Hulst, en ondanks een kort avontuur in Australië, woont ze nog steeds in haar geliefde stad.

Ingrid is getrouwd met Gaston en vormt samen met hem een hechte familie. Met vier dochters, die samen met hun partners eveneens in Hulst wonen, en haar kleinkind Abel, geniet ze volop van haar rol als moeder en trotse oma.

Naast haar familie is Ingrid gepassioneerd door hardlopen en de natuur. Ze is het liefst buiten, ontdekt graag nieuwe plekken en combineert deze avontuurlijke instelling de laatste jaren steeds vaker met reizen. Toch kan ze ook genieten van de rust, bijvoorbeeld met een goed boek op de bank. Deze combinatie van energie en ontspanning typeert haar levensstijl: actief, nieuwsgierig en altijd in voor nieuwe ervaringen.

1) Welke marathon heeft tijdens je hardloop carrière de meeste indruk op je gemaakt en waarom?

Ik vind dat een lastige vraag, want het is niet slechts één marathon die de meeste indruk op me heeft gemaakt, maar meerdere. Mijn allereerste marathon in Rotterdam in 2001 staat me nog altijd helder voor de geest. Ik herinner me elke stap, de kleding die ik droeg, hoe zenuwachtig ik was, de plek waar we samenkwamen, en natuurlijk mijn finish in 3 uur en 15 minuten – met bloed in mijn schoenen. De dagen erna was ik uitgeput, maar tegelijkertijd zó gelukkig. Winschoten, een jaar later, was ook bijzonder, want daar won ik mijn eerste NK-medaille en werd het Wilhelmus voor mij gespeeld. Weer een jaar later liep ik mijn beste tijd in Rotterdam: 3 uur en 10 minuten.

De Jungfrau Marathon in Zwitserland zal ik ook nooit vergeten. Daar voelde ik me klein en nederig, maar ook intens dankbaar dat mijn benen dat aankonden. Ik genoot van de adembenemende uitzichten. Een andere bijzondere ervaring was de Marathon van Athene, waar we door dorpen renden die getroffen waren door zware bosbranden. De Grieken applaudisseerden voor ons en wij bogen uit respect voor hen. Dat gaf me kippenvel en tranen in mijn ogen.

Mijn 100 km in Winschoten was eveneens onvergetelijk. Al het harde trainen kwam daar samen en in de laatste vijftig meter hoorde ik dat ik als derde eindigde en opnieuw een NK-medaille had gewonnen. Maar als ik dan toch één moment moet kiezen uit die tachtig marathons, dan is het de finish op de Grote Markt in Hulst in 2013. Daar kwam ik als eerste vrouw over de streep. Ik had daar keihard voor gewerkt en pas toen we de wallen bereikten, besefte ik echt dat ik het geflikt had. Het onthaal was ongekend en blijft voor altijd in mijn geheugen gegrift!

2) Wat motiveert je om door te gaan en je doel van 100 marathons te bereiken, vooral nu je al zo’n indrukwekkend aantal hebt gelopen?

Ik geniet enorm van hardlopen, vooral van lange afstanden, dus het voelt heel natuurlijk om door te blijven gaan. Toch probeer ik nu wat meer tempo te maken, omdat de 100 marathons een mooi, rond doel is. Bovendien lijkt het me geweldig om mijn 100e marathon op mijn 60e verjaardag te lopen – dat is op dit moment mijn grootste motivatie!

3) Heb je specifieke marathons op het oog voor de resterende runs tot de 100, en zo ja, waarom juist deze?

Ik kies mijn marathons bij voorkeur in de buurt en geef de voorkeur aan kleinschalige evenementen. Daar kun je vaak op de dag zelf nog inschrijven tegen een normaal tarief. Ook eenmalige of eerste edities spreken me aan, omdat die een unieke sfeer hebben, anders dan de grote massamarathons zoals Rotterdam. Voor de wintermaanden overweeg ik Lanzarote en Murcia, maar dat ligt nog ver in de toekomst – ik neem ze één voor één.

4) Wat is de beste en de slechtste tijd die je ooit op een marathon hebt gelopen, en wat was de reden waarom je deze zo goed/slecht gelopen hebt?

Mijn beste marathontijd liep ik in 2003 in Rotterdam: 3 uur, 10 minuten en 27 seconden. Ik was toen halverwege de dertig en trainde heel specifiek en intensief. Mijn halve marathons liep ik tussen de 1 uur 25 en 1 uur 30, en op de 15 kilometer dook ik onder het uur. Als ik dat nu zo teruglees, denk ik: pfff, dat was behoorlijk snel! Tijdens die marathon had ik een tempomaker mee om onder de 3 uur en 10 minuten te lopen. Dat is nét niet gelukt, maar ik was alsnog superblij met mijn tijd. Daarna ben ik verder gaan trainen met als doel onder de magische grens van 3 uur te duiken. Helaas raakte ik geblesseerd. Hoewel ik goed herstelde, heb ik dat doel uiteindelijk moeten laten varen.

Mijn slechtste marathon draait niet zozeer om de tijd, maar om de mentale strijd—en eerlijk is eerlijk, dat steekt nog steeds. In 2007 trainde ik met een groep onder leiding van Niek Knol in Dishoek, ter voorbereiding op de Kustmarathon. Ik was samen met een Duitse ultraloopster een van de kanshebbers voor de overwinning. Fysiek was ik in topvorm en helemaal klaar voor de race. We liepen lang samen op, totdat we het strand op gingen. Zeven kilometer door het zand—dat ligt mij gewoon niet. Ik zag haar steeds verder van me weglopen en verloor mijn vertrouwen. Toen we de duinen in gingen en ik weer vaste grond onder mijn voeten had, had ik de strijd in mijn hoofd eigenlijk al opgegeven. Ik liep de marathon uit, maar toen ik als tweede finishte, hoorde ik dat zij de laatste vijf kilometer veel had gewandeld en er volledig doorheen zat. Ik was zo teleurgesteld in mezelf dat ik mentaal had opgegeven en niet fysiek had doorgezet. Het bevestigde maar weer hoe sterk de invloed van je mindset is.

5) Wat zijn je plannen of dromen na het voltooien van je 100e marathon?

Heel eenvoudig, 101 :) Deze uitdaging is geen moeten, het is belangrijk om heel te blijven. Heb ik een extra maand nodig om te herstellen, dan doe ik dat. Lukt die 100e niet op mijn 60e verjaardag, dan is 99 ook mooi! Maar ja, ik heb een plan: op mijn 60e val ik in een nieuwe leeftijdsgroep en daarin wil ik weer presteren, dus doelgerichter trainen. We zien wel hoe het loopt; voor nu gaat het voorspoedig en geniet ik ervan.

Oproep!

Woont u in Zeeuws- Vlaanderen en hebt u een interessant verhaal, hobby, of iets anders dat u wilt delen met de lezers van het ZVA, meld u dan aan voor de rubriek VIJF VRAGEN AAN…
Stuur uw motivatie naar redactie@zvamediacentrum.nl.