Column Liesbeth van Assche: Waarschijnlijk nooit meer

Op 5 juli 1989 haalde ik mijn rijbewijs. Het was één van de mooiste dagen van mijn leven. Door mijn fysieke beperkingen vanwege mijn groeistoornis, was ik afhankelijk van het openbaar vervoer, het vervoer door anderen en mijn kleine fiets. Met mijn rijbewijs had ik om te reizen niemand meer nodig. 

Ruim 21 jaar heb ik vele kilometers gereden, tot het moment dat mijn ruggenmerg zodanig bekneld raakte, dat ik de pedalen niet meer kon bedienen. Sindsdien ben ik afhankelijk van aangepast taxivervoer.

Vanaf dat moment zei ik: Als ik ooit een behoorlijke geldprijs win, koop ik een busje. Deze laat ik aanpassen aan mijn beperkingen en neem een paar lessen om goed met de handbediening om te kunnen gaan.

Mijn broer kijkt af en toe op verkoopsites of er zo’n soort busje te koop is. Hij zou het als bedrijfsbusje gebruiken en aan mij verhuren als ik ‘m nodig heb. Onlangs zag hij een rolstoelbus te koop, niet zo ver hier vandaan. Hij stelde mij op de hoogte en in zijn enthousiasme had hij al een afspraak gemaakt met de verkoper.

Een dag later reed ik via de achterklep die bus in. Eigenlijk zag ik het niet zitten om op de bestuurdersstoel te klauteren, maar met wat kunst en vliegwerk lukte het me. Door middel van een draaisysteem zat ik ineens achter het stuur. Terwijl mijn broer en de verkoper aan het praten waren over wat er voor mij nog meer aangepast moest worden, merkte ik dat ik ‘het gevoel’ niet voelde. Ik besefte dat de aanschaf van deze bus, het ombouwen naar handbediening, het weg kunnen schuiven van de bestuurdersstoel, de keuring en daarna de jaarlijkse kosten, voor ons te veel werden. Met de nodige moeite belandde ik weer in mijn vertrouwde rolstoel.

Was mijn enthousiasme weg om ooit nog te willen rijden? Durfde ik eigenlijk nog wel de weg op? Die middag hebben mijn broer en ik hierover gepraat. In de bus had hij gezien dat de transfers voor mijn lijf te belastend waren. Hij had mij zo graag een stukje zelfstandigheid terug willen geven, maar dit was niet ‘de’ bus. We gaven elkaar een knuffel en besloten om het voor nu zo te laten. De regiotaxi is een goed alternatief. En dat kost geen godsvermogen.

Liesbeth van Assche