Achter de voordeur van Hanne en Jop

TERNEUZEN - Als je in een huurhuis woont en je krijgt de kans net zo’n karakteristieke woning te kopen als waar je bent opgegroeid, moet je niet lang nadenken. Hanne Liefting in ieder geval niet. Het werk dat het zou kosten om het naar haar zin te maken, nam ze erbij. „Dit soort huis vind ik helemaal geweldig.”

door Inge Verschuren

Een jarendertigwoning aan de rand van het centrum van Terneuzen, in haar oude omgeving. Dat was helemaal Hannes ding. „Vroeger woonden mijn ouders in de Tuinstraat, in zo’n zelfde huis. Ik was zes jaar geleden op zoek naar een koopwoning en toen kwam dit huis te koop. Om half vijf kwam het online, en om kwart voor vijf heb ik naar de makelaar gebeld. Een week later had ik mijn bod gedaan en werd het geaccepteerd. Dat ging dus allemaal heel snel.” Hanne was blij deze charmante hoekwoning in de buurt van haar ouders en broer te kunnen kopen. „Ik heb mijn huurwoning opgezegd en ben even terug bij mijn ouders ingetrokken om te kunnen verbouwen. Die hebben daarbij geholpen. Het was wel een lastige tijd ervoor, met uitdagingen met bouwmarkten die dicht waren, verplicht thuiswerken en quarantaines.”

Van twee naar een verbouwing

In precies dezelfde tijd liep nog iemand tegen dezelfde problemen aan, maar dan in Vlissingen. Jop Jacob, Vlissinger en brandweerman in Breda, was net zijn nieuwe appartement aan het renoveren toen Hanne en hij een relatie kregen. „Hanne en ik hadden elkaar een jaar ervoor voor het eerst gezien. Ze kwam voor haar werk bij de Veiligheidsregio en de Vrijwillige Brandweer voor een opleidingsdag naar een oefenlocatie van de Brandweer. Ik hielp mee die training te begeleiden. Toen ik haar zag dacht ik wel ‘dat is een mooie, leuke vrouw’, maar als je er dan achter komt dat die een vriend heeft doe je daar niets mee.” Een jaar later troffen ze elkaar weer voor haar opleiding. „Ik wist dat ze examen ging doen en stuurde haar een berichtje of ze het gehaald had. We raakten aan de praat, maar ik ben niet iemand van social media en chatten. Dus gingen we op pad. Toen is de vonk overgeslagen. Nu zijn we zes jaar verder, getrouwd en een kind en op naar het volgende huis”, vertelt Jop stralend.

Huisje, boompje, beestje

„Ik heb jou nog helpen verhuizen in Vlissingen”, richt Hanne zich tot haar echtgenoot. „Nog in de strenge coronatijd werd Jop ziek. Toen moest je nog tien dagen in quarantaine. Jop kreeg corona en moest óf bij zijn moeder terug, óf naar hier, want wij hadden elkaar toch al gezien. Dat was de eerste goede test of het lukte, samenwonen. Na een jaar over en weer pendelen is Jop hier ingetrokken. Hij had 24 uursdiensten op de kazerne, ik had hier al katten lopen. Het was niet makkelijk om dan in een appartement in Vlissingen te gaan zitten.” Jop vult haar aan met de woorden: „Vanwege corona kwam ik eerder hierheen dan naar mijn eigen huis. Na een jaar dacht ik ‘ik ga toch maar al mijn spullen meenemen’.” 

Een hele renovatie

Toen Jop bij Hanne introk, was er al het een en ander gebeurd aan de woning. Hanne pakt haar gsm erbij en laat foto’s zien van de situatie voor de verbouwingen. De prachtige houten vloer ligt nog in de kamer, maar voor de rest is er een heleboel veranderd. Met behulp van haar vader en collega’s van de brandweer was Hanne met goede moed aan een grondige renovatie begonnen. „De houten vloer is grondig geschuurd en we hebben het balkenplafond vervangen door een strak plafond. Boven haalde ik de vloerbedekking eruit.” Voor de keuken had Hanne ook plannen, maar die moesten even wachten tot ze gespaard had. „De keuken heb ik eerst opgeknapt met een likje verf, maar de kastjes en lades waren niet helemaal solide meer. Een wc boven vond ik ook wel handig. Het was fijn dat Jop hier kwam wonen, want dan konden we die dingen aanpakken. Er is een nieuwe keuken gezet en we hebben boven van de badkamer een wc gemaakt. Dat was enkel een douche en een wastafel. Bij mijn ouders vroeger had mijn vader een aanbouw achter de keuken gezet voor een badkamer. Dat vond ik wel een goed idee voor hier. Er stond al een vaste berging achter de keuken van dit huis, maar daar moest je buitenlangs naartoe. We hebben een doorgang aan de binnenkant gemaakt en er een badkamer van gemaakt. Nu heb je de ruimte.” De badkamer komt nog ruimtelijker over door het schuin oplopende dak zonder plafond. De houten constructiebalken brengen gelijk een leuke sfeer. Nadat Hanne het huis net had, bleek het dak problemen te geven. „Het dak zag er niet heel erg goed uit, maar daar had ik niet goed naar gekeken. Op een gegeven moment had ik levend behang in de gang. Als er maar een zuchtje wind stond, hoorde je de dakpannen al klapperen. Dan moest je het raam uitklimmen het dak op, en je tussen de regengoot wringen om ze weer goed te leggen. De dakpannen waren natuurlijk honderd jaar oud en de panlatten bleken rot. Het was even de vraag: wat doen we ermee? Verhuizen? Of het dak vernieuwen?”

Alles aangepakt

Ze twijfelden even of ze samen dan een huis zouden kopen, maar daar waren ze eigenlijk net te kort voor samen. Dus sloten ze een bouwdepot af. Behalve een nieuw dak was er toen ruimte om alles onder handen te nemen wat er nog op het lijstje stond. Hanne: „Toen ik het ging verbouwen, heb ik het mooi gemaakt zeg maar. Nu is de hele constructie aangepakt. We hebben de spouwmuur professioneel laten isoleren, zonnepanelen en een airco geplaatst, en nieuwe kozijnen met rolluiken. De vloer van de woonkamer was geïsoleerd met kippengaas en glaswol. Dat hebben we verwijderd. Het was echt een vies karwei, in de kruipruimte. We zagen eruit, toen we eruit kwamen. Toen het leeg was hebben we het op plekken netjes gestut om de vloer verder te verstevigen en nieuwe isolatie erin gebracht. Het dak van de badkamer hebben we vernieuwd. Het laatste kozijn afwerken is even blijven liggen omdat ik in verwachting raakte. Het was net geverfd en toen kwam het volgende huis voorbij.” Niet dat ze direct naar een nieuw huis op zoek waren, maar dit kwam toevallig voorbij. „Het is ook weer een karakteristieke woning hier in de buurt, maar met een grotere tuin en een garage. Dat stond eigenlijk wel een beetje op onze wensenlijst. Het doet ook wel een beetje pijn hoor, het bord in de tuin. Het besef dat je hebt als je het op Funda ziet staan van o ja, het is wel heel mooi, we gaan het verlaten.”

Karaktervol wonen

Houd jij van een jarendertigwoning met diens charmante karakter en wil je erin zonder te moeten gaan verbouwen? De compleet gerenoveerde hoekwoning aan Tramstraat 49 in Terneuzen, op loopafstand van winkelcentrum Schuttershof, is jouw unieke kans om eigentijds te wonen in nostalgisch decor. De woning is behalve netjes verzorgd en smaakvol ingericht, met een compleet nieuw dak, isolatie in daken, vloeren en muren, zonnepanelen en airco, klaar voor de volgende honderd jaar. Gelegen op een rustige en groene stadslocatie, met een doorzonkamer met openslaande tuindeuren, moderne keuken en badkamer op de bg, drie kamers en tweede toilet op de eerste verdieping, en tuin van 25m diep met veel privacy, is dit een woning waar je direct en lang plezier van hebt.
www.vermeulen-makelaars.nl