Afbeelding

Column Liesbeth van Assche: XXL-dag

Algemeen 95 keer gelezen

Het is vrijdag 24 juli 2026. Ik heb afgesproken met mijn vriendin Jolanda (ook rolstoelafhankelijk) en haar man William. We gaan een dag toeren op onze elektrische rolstoelen en William op zijn fiets. Rond 10.30 uur vertrekken we vanaf de parking van WZC Antonius te Kloosterzande, waar ik woon. Via een omweg rijden we naar de Putting, een natuurgebied vlak bij Hengstdijk. In de schaduw van knotwilgen genieten we van koffie met boluscake.

Vijftien jaar geleden leerde ik Jolanda kennen in revalidatiecentrum Lindenhof in Goes. Omdat onze levens veranderden van lopend naar rollend en alles wat daarbij kwam kijken, volgden we daar een aantal maanden allerlei vormen van therapie. Na die tijd bleven we contact houden omdat we elkaars pijn en ons ‘nog wel willen maar niet meer kunnen’ zo goed begrijpen. Ook haar man is een goede vriend geworden. En vandaag maken we samen onze jaarlijkse toertocht. Ze geeft me een tasje met cadeaus. ‘Nog voor je verjaardag’, zegt ze. Er zit onder andere een XXL chocoladereep in. Heerlijk! Vanwege het warme weer bewaart ze die in haar koeltas.

We rijden verder en bij het Watersnoodmonument bij Kruisdorp gaan we de zeedijk over en houden onze tweede stop. Onder het genot van broodjes en nog meer koffie praten we onder andere over haar komende rugoperatie, die hopelijk wat pijn zal wegnemen. We hebben het over mijn rugpijn die steeds erger wordt. Het is fijn om ook dit met elkaar te kunnen delen.

Rond 16.00 uur zijn we weer op de parking. Jolanda geeft me de chocoladereep. Ik stop ‘m tussen mijn buik en mijn tas. We nemen afscheid. Dankbaar voor de mooie dag rijd ik naar binnen waar de bingomiddag net is afgelopen. Een mevrouw bij de lift vraagt of ik ook ben geweest. ‘Nee’, zeg ik. ‘Ik kom van buiten.’ ‘Je hebt anders wel een prijs’, zegt ze en ze wijst naar de XXL reep.

‘s Avonds in bed voor m’n tv voel ik me soezerig. De XXL reep ligt naast me. Er is al een brokje van op. Deels had deze mevrouw gelijk. Ik had prijs; een mooie herinnering van een toertocht met vrienden. Ik geniet en neem nog een stukje.

Liesbeth van Assche

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant