Passie voor de moestuin: waar Van Gogh meets Mondriaan

TERNEUZEN - We denken allemaal wel eens aan een moestuin. Want wat is er lekkerder dan je eigen gekweekte groente, fruit en kruiden. Je begint met het planten van zaadjes of met een stekje. Maar dan word je geconfronteerd met diverse uitdagingen. Marie-José de Wolff startte nog maar een drietal jaar geleden met het kweken van groente in de moestuin bij Volkstuinvereniging Tuinderslust in Terneuzen. Hoe bevalt haar dat?

door Cora Verhelst

Op het perceel van Marie-José staan meters hoge zonnebloemen. Er naast: een tuinhuis in de sfeer van schilder Piet Mondriaan: ,,Waar Van Gogh meets Mondriaan. Ja, ik ben nogal van de beeldspraak”, begint Marie-José over haar passie voor de moestuin. 

Drie jaar geleden kreeg ze de moestuin van zo’n 180 m2 bij Volkstuinvereniging Tuinderslust kaal aangeleverd. En omdat ze nogal van het aanpakken is, ging ze meteen helemaal los: ,,Ik dacht, ik ga dat gewoon doen: ik zaaide dan ook alles vol. Maar het bleek achteraf dat ik te veel verschillende soorten groente had geplant. Natuurlijk was ik veel te enthousiast. Ik leerde dat ik structuur moest aanbrengen. Toen heb ik het teruggebracht naar wat ik eet en wat mijn kinderen lusten.” En dat is nog heel wat: zo staat er paksoi en sla, en zijn er wortels, kroten, mais, tomaten, sperziebonen, frambozen, appels, pruimen, en pepers: ,,De pepers krijg ik van andere moestuiniers. Die hebben er vaak te veel van. Verder heb ik hier ook kousenband staan: dat zijn 40 cm lange Surinaamse sperziebonen. Experimenteren met groente vind ik leuk. Ook heb ik hier kruiden staan zoals salie, rozemarijn, tijm, oregano, bieslook, munt en citroenmelisse.” 

Saar tussen de aardappelen

Marie-José is wel zo’n drie keer in de week in haar moestuin te vinden. Vaak gaan haar chihuahua’s Saar en Moos mee: ,,Het zijn broer en zus. Soms zijn we Saar kwijt. Ze ligt dan tussen de aardappelen. Ook lees ik hier regelmatig een boek. Daarnaast nodig ik mijn moestuinburen regelmatig uit: Ik zeg dan altijd: ‘Kom jongens we gaan lekker aan de koffie’.” Maar de gestructureerde moestuin verraadt dat er ook regelmatig wordt gewerkt: ,,Ik zit en werk hier voor mijn plezier. Wat ik niet heb aan groente, krijg ik weer van anderen. We leren en ruilen van elkaar.” 

Het is een leerproces

,,Ook leer ik van tegenslagen: sommige groenten lukken niet omdat ze in zandgrond moeten staan, en sommige kunnen weer niet tegen de zon. Het is elke keer weer een leerproces en het is elk jaar weer anders. Dit jaar gingen de wortels heel slecht, terwijl ze vorig jaar goed gingen. En dit jaar had ik maar zes pruimen en een deel van mijn frambozenoogst is verbrand.” 

Maatregelen nemen tegen klimaatverandering

De moestuinier ervaart als geen ander wat klimaatverandering doet en dat er wel degelijk maatregelen moeten worden genomen: ,,Met het oog op de toekomst moeten we de moestuin anders in gaan richten. Zo wil ik meer schaduwplekken creëren. Dat kun je bijvoorbeeld doen door bij de groentebedden mais te planten. Elke plant krijgt dan schaduw door het gebladerte van de mais.” 

,,In het begin wist ik helemaal niets van de moestuin. Mijn vader heeft ooit een moestuin gehad, maar mijn moeder en ik hielden ons er niet mee bezig. Een aantal jaren geleden is hij op 91-jarige leeftijd overleden en toen dacht ik: zal ik een moestuin gaan beginnen? Mijn man heeft niks met tuinieren maar doet af en toe wel het zware werk. Zo heeft hij het tuinhuisje gebouwd, en ik? Ik houd mezelf bezig met de bloemetjes en de bijtjes.”

Wil je ook je eigen groente of fruit kweken? En heb je al enige ervaring? Er zijn bij Volkstuinvereniging Tuinderslust nog een aantal percelen vrij! Voor meer info: info@volkstuinterneuzen.nl