Achter de voordeur van...

Inge Verschuren, IN GEschrift

Als je grootse plannen hebt, moet je soms knopen doorhakken. Dat deden Pôppe en Carina toen ze besloten hun twee werelden te combineren op één locatie. Ze vonden deze een paar honderd kilometer verderop, in Friesland. De verkoop van hun geliefde, authentieke woning in Hulst was het logische gevolg.

Hij chef-kok en horecaverantwoordelijke, zij marketing- en organisatieadviseur voor culturele organisaties. Wat als je de liefde voor eten, samenzijn en cultuur kunt samenbrengen in een concept? De van oorsprong Friese Pôppe Hooijenga en de Antwerpse Carina de Becker zien het helemaal zitten: wonen en werken op een plek, waarbij gastvrijheid in meerdere opzichten centraal staat. „Het was een zoektocht van vier jaar”, vertelt Carina. „Eerst hebben we hier in Zeeuws-Vlaanderen rondgekeken. Twee keer een bod uitgebracht, maar dat ging helaas niet door.” Het moest een plek zijn ‘waar mensen zich fijn voelen’. „Wij hebben de hele wereld afgereisd voor ons werk bij Cirque du Soleil. Pôppe was verantwoordelijk voor de keuken en ik deed de marketing. Zo hebben we elkaar ontmoet, in Cleveland. Ik woonde ook twintig jaar in Montreal, in Canada. Toen mijn moeder ziek werd zijn we in Antwerpen gaan wonen en van daaruit in Hulst terechtgekomen. Er zijn in de tijd bij het Cirque veel bijzondere vriendschappen ontstaan van over heel de wereld. Met al die contacten komen er vaak mensen op bezoek, en vaak voor een langere periode. Ons huis in Hulst is zo’n fijne plek met een bijzondere uitstraling. Je kunt er alle kanten mee op en het inrichten zoals je wilt. Wij hadden er een winter- en een zomerversie: in de winter woonden we gezellig boven onder het schuine dak en in de zomer beneden in de achterkamer die doorloopt in de tuin. Daar een slaapkamer inrichten voor het bezoek was fantastisch.”

Rustieke knusheid

Het monumentale huis uit 1600 aan de Lange Bellingstraat 4 bezit inderdaad een opmerkelijke charme. „Het is een huis met veel persoonlijkheid, met karakter. Niet recht-toe-recht-aan, met een trapje op en een trapje af. Niets is kaarsrecht. Dat vinden wij juist mooi.” Toen Pôppe en Carina er kwamen wonen, hebben ze van de bovenverdieping een grote loft gemaakt. „Het was daar nog niet afgewerkt. We hebben het geïsoleerd en hebben er een boekenkast en kledingkast in gemaakt. De houten balken spelen de hoofdrol. Beneden hebben we de ruimte ook aan moeten passen. De vorige eigenaar was een glazenier die zijn atelier daar had. Hij heeft ook het glas-in-lood in de ramen gemaakt. Wij hebben ervoor gekozen om links van de gang, die het huis in tweeën verdeelt, een kamer met keuken te maken. Aan de andere kant is een keuken, bijkeuken en een gewelfde kelder. Die heeft nog wel wat aandacht en liefde nodig. Je zou er een wijnkelder van kunnen maken. Of er zelfs nog kunnen zitten.” De houten vloeren, de gezellige houtkachel beneden en de gietijzeren gaskachel boven (daar is overigens ook cv), de dubbele Franse deuren naar de achtertuin, het bad op pootjes – het is een knus geheel waar liefde in is gestoken en waar je je direct thuis voelt. 

De horizon verbreed

In Friesland vonden Pôppe en Carina hun droomplek voor hun nieuwe plannen in de natuur, ‘met alles op tien, vijftien minuten afstand’. „Een woning met hetzelfde karakter, met een koetshuis eraan die we in gaan richten als B&B. Geleidelijk komt er een tweede B&B-unit en een groepsaccommodatie waar je kunt verblijven en gezamenlijk kunt eten, met een keuken voor workshops. We hebben in Antwerpen tijdelijke evenementen met eten georganiseerd in kunstgaleries en evenementenlocaties. Pôppe werkte onder andere als chef in de keuken van de Zoo in Antwerpen, was horecaverantwoordelijke van het Sfinks Festival en is ook als privé-chef aan de slag gegaan. Ik werk natuurlijk veel met kunst en cultuur. Die verbinding daartussen, die willen we maken.” Pôppe heeft ook negen jaar als jongerenbegeleider gewerkt. „Ik werkte met zes jongeren per keer in het restaurant, een initiatief van de Stad Antwerpen. Jongeren van verschillende achtergronden, nationaliteiten en uit de jeugdgevangenis die een eerste opstap deden naar de arbeidsmarkt. Ik was hun mentor. Het was een soort vaderrol, grote-broer-rol, psychologenrol, dan dit, dan dat. Het was erg leuk. Als je ziet dat ze gaan samenwerken en integreren, dat het een geheel wordt. Dat is het idee en de grootste voldoening ook. Eten is altijd de rode draad in mijn leven geweest. We hebben ook nog een klein uitstapje gedaan naar Amsterdam waar we samen met een derde partner het hotel/restaurant Zuyderziel hebben gestart aan de voormalige Zuiderzee. We hebben daar een seizoen het restaurant gedraaid, maar het project om het erfgoed te verbouwen tot hotel bleek te complex en te groot voor ons.” „Het heeft ons op z’n Antwerps gezegd goesting gegeven om terug in Hulst meteen op zoek te gaan naar een geschikte plek waar we eten en overnachten kunnen combineren”, vult Carina aan. Ze raken snel ingeburgerd in Friesland. „We zijn al met van alles bezig. We vinden het een hele mooie regio en het is fijn voor jou om nu dichtbij jouw ouders te wonen”, knikt Carina naar Pôppe. „Dat vind ik persoonlijk dan wel moeilijk, dat ik nu ver van mijn ouders vandaan ben. Maar ik heb natuurlijk in Noord-Amerika gewoond, daar zijn de afstanden veel groter. Het is een instelling, een beetje hoe je erin staat. Ik kan nu wel ook de trein nemen.”

Bourgondië in de natuur

Wat vinden Carina en Pôppe van hun tijd in Hulst? „Het huis staat echt in de binnenstad, maar als je in de tuin zit hoor je bijna niks, behalve het carillon. En op vrijdagavond is het wat drukker, maar daar hadden we geen last van. Ga je de voordeur uit zit je links gelijk op de Markt in de Bourgondische gezelligheid. Rechts de deur uit wandel je zo de stadswallen op en heb je meteen de natuur. Waar ik zelf van hou is het bos. Je bent hier zo in de bossen. De Westerschelde bij laag water, het Verdronken Land van Saeftinghe. De indrukwekkende schepen die voorbij komen. We woonden erg fijn in Hulst.” Hij grinnikt. „Maar na dertig jaar heb ik dan nu Carina meegenomen terug naar Friesland.”

Pôppe en Carina: „Hier heb je én reuring, én natuur”

“Na 30 jaar neem ik Carina mee terug naar Friesland”

Houd jij net als Carina en Pôppe van levendigheid, maar ook van de natuur? En spreekt een monumentale woning met karakter jou aan? Kom dan zeker deze woning met bouwjaar 1600 aan de Lange Bellingstraat 4 bezichtigen. Midden in het oude centrum van Hulst geniet je hier van het gemoedelijke Zeeuws-Vlaamse stadsleven, met winkels, restaurants en cafés vlakbij. Toch woon je rustig, heb je je eigen stadstuin en loop je binnen een paar minuten in de natuur. De charmante woning heeft recentelijk comfort gekregen met behoud van authentieke elementen en uitstraling. De leefruimtes zijn stijlvol ingericht met glas-in-loodramen, kachels, nostalgische tegels en houten balken. Blikvanger in de keuken is een vijfpits Falcon kooktoestel met oven, met schouw. Info: www.kindtenbiesbroeck.nl, 0114-760500

Wonen als Bourgondiër?

“Zondagochtend voor het huis koffie en kletsen in het zonnetje”