350 jaar Kerkje: presentatie boek en onthulling opgeknapt beeld

WATERLANDKERKJE - Na het grote dorpsmaal en tal van kleinere succesvolle activiteiten, was er opnieuw een hoogtepunt in de viering van 350 jaar Waterlandkerkje. De Hervormde kerk was tot de laatste plaats bezet voor de presentatie van het boek ‘Water Land en een Kleine Kerk’. Die zaterdagmiddag werd tevens het gerestaureerde beeld van dominee Stuerbout, bij de ingang van de kerk, onthuld. De protestante zielenherder speelde een belangrijke rol in de historie van het dorp. 

Rini Fenijn tekende voor de presentatie van de middag in historisch kostuum: net zoals tijdens de serie fietstochten afgelopen zomer was hij de neef van de koster van dominee Stuerbout.

Kunstenaar Jaap Clement had een belangrijk aandeel in het boek, dat het comité Waterlandkerkje 350 met de hulp van verschillende (cultuur)fondsen, Kern met Pit, de gemeente Sluis, Dow en Artext (Bianca Abrahamse) kon realiseren.

Boeiende historie

Hij verdiepte zich in de interessante geschiedenis van het kleine dorp. Veel is onbekend: witte vlekken vulde Jaap Clement op met fictie. Het verhaal moet immers boeien. De schrijver woont in het buurtschap Goedleven, ten zuiden van Waterlandkerkje, dat in het verhaal van Kerkje een belangrijke rol speelde. In de inleiding schrijft Clement: ‘Wanneer ik bij het wakker worden door het slaapkamerraam kijk, zie ik een stuk akkerland waar misschien wel een klooster gestaan zou kunnen hebben. Zeker is dat er hier dichtbij, net om de hoek, een middeleeuws kerkje heeft gestaan.’

Wat is er allemaal gebeurd in de glooiende polder, vraagt de auteur zich af. Over dominee Johannes Stuerbout, zoon van een Vlaamse touwslager, zijn helaas weinig feiten bekend, constateert Jaap Clement.

Onrustige grensstreek

De heer van Watervliet en de katholieke bewoners in de streek hadden het op Stuerbout gemunt. Met lede ogen zagen zij dat de katholieke kerk van Sint-Nicolaas in de gemeente Oudeman werd gebruikt voor hervormde kerkdiensten. Pesterijen, vandalisme en intimidatie waren schering en inslag. Dominee Stuerbout durfde ’s avonds geen huisbezoeken meer af te leggen. Geloofsijver en zendingsdrang kenmerkten het gedrag van de dominee in de onrustige grensstreek. Dat werd hem uiteindelijk fataal. In 1668 pleegden Spaanse huursoldaten een brute overval op de kerk van Johannes Stuerbout. Op 21 januari 1669 overleed hij aan de gevolgen van de mishandeling.

In het tweede deel van het boek wordt een sprong gemaakt naar de tijd van nu. Bianca Abrahamse interviewde bekende Kerkjenaren en dorpsgenoten die naar elders zijn verhuisd, waaronder Rien de Regt, de laatste directeur van de Inspecteur Leenhoutsschool, Conny Jansen, zoon van de (hoef)smid en pomphouder, Ronald de Groote en het ondernemersechtpaar Ida en Henk Tazelaar. Dankzij talrijke sponsors kon het boek vriendelijk geprijsd worden.

Beeld dominee Stuerbout

Het veertig jaar oude eikenhouten beeld van dominee Stuerbout, vervaardigd door pastoor Omer Gielliet en Johan Goossens, had veel te lijden van regen en wind. Met een flinke bijdrage van Dow kon Bram Wilhelm opdracht worden gegeven om het op te knappen. Het beeld kan nu weer minstens tien jaar mee, aldus Juriën Paridaen. Het staat weer op zijn vertrouwde plek.

Wethouder Patricia van de Vijver, kinderburgemeester Emily de Lange, die in Waterlandkerkje woont, onthulden het beeld samen met de weduwe van Johan Goossens. Hierna volgde nog een gezellige nazit met een hapje en een drankje in de kerk. Het jubileumprogramma is nog niet ten einde. Maandagavond 30 december geeft Koen Dewulf XL een eindejaarsconcert in het kerkje. Het feestjaar wordt op 12 januari officieel afgesloten met een nieuwjaarsborrel in het dorpshuis. (PV)